این وبلاگ‌‌‌ تقدیم می کنم به اونی که خیلی دوسش دارم و

 همه ی زندگیمه

زندگي يعني مسيري رو به آب ،

  زندگي يعني نه بيداري نه خواب

  زندگي يعني سراي امتحان ،

   زندگي يعني در ان عاشق بمان   

  زندگي يعني کمي و کاستي ،  

   زندگي يعني دروغ و راستي

   زندگي يعني صفا ، مهر و وفا ،

    زندگي يعني ستم ، جور و جفا

    زندگي يعني سفر ، راهي دراز ،

  زندگي يعني جهاني رمز دار     

  زندگي يعني مهي در پشت ابر ،

  زندگي يعني بلا و درد و صبر 

زندگي يعني دو روزي ميهمان

ولي ! 

اگر تو مردي من فقط يک بار بر سر مزارت مي آيم

 و آن دسته گل سفيد مريم را که با خون سرخ خود ،

 سرخ خواهم کرد را برايت هديه مي کنم

 و عاشقانه در کنارت جان مي سپارم

تا بداني هيچ وقت طاقت دوريت را نخواهم داشت ....

من همونم که تورو هميشه دنيام ميدونم

من همونم که غم و از توي چشمات مي خونم

شده هر کار ميکنم تا غم و از تو برونم

من همونم که تويي فرشته ي ارزوهام جون من فقط يه بار عشق و بيار هديه برام

 گفت دو بخش :

 كودكي و پيري......

گفتم پس جواني چه شد ...

 گفت :

با عشق ساخت ، با بي وفايي سوخت ، با جدايي مرد

عشق يعني مستي و ديوانگي

                                             عشق يعني با جهان بيگانگي

عشق يعني شب نخفتن تا سحر

                                            عشق يعني سجده ها با چشم تر

عشق يعني سر به دار آويختن

                                            عشق يعني اشک حسرت ريختن

عشق يعني در جهان رسوا شدن

                                           عشق يعني مست و بي پروا شدن

عشق يعني سوختن يا ساختن

                                           عشق يعني زندگي را باختن

عشق يعني انتظار و انتظار

                                          عشق يعني هرچه بيني عکس يار

عشق يعني ديده بر در دوختن

                                          عشق يعني در فراقش سوختن

در ميان ديدگانم خواب را گم کرده ام

خسته ام از خستگي مهتاب را گم کرده ام

چند سالي مي شود مهمان ايينه شدم

در ميانش چهره شاداب را گم کرده ام

در درون من هياهوي عجيبي پا گرفت

از هياهو خنده کمياب را گم کرده ام

کوزه صبرم شکست از دست شبهاي عطش

چند گاهي است رنگ اب را گم کرده ام